44. Roots

Het zal ergens begin jaren negentig zijn geweest. Al struinend door de bakken van Satisfaction, dé platenzaak in Heerlen, vond ik een prachtige cd. Ik viel meteen voor de hoes; ik moést hem gewoon hebben. Een mooi uitgevoerde doos, met donkergroen linnen bespannen met daar op een prachtig Arabisch symbol in reliëf uitgevoerd in goudfolie.
Als kind al was ik gefascineerd door dit soort, voor ons, afwijkende grafische symbolen. Als brugpieper schilderde ik ze op de muren van mijn slaapkamer, zonder dat ik wist welke betekenis deze hadden.

Thuisgekomen bleek er fantastische pure Arabische muziek op de cd te staan. Rabih Abou-Khalil bespeelt de ud, zeg maar de Arabische luit. Hij wordt begeleid door contrabas, viool en percussie. Nieuwe muziek las ik op de hoes maar duidelijk geënt op de rijke Arabische traditie. Fascinerend! Ik draaide de muziek keihard . . . liefst in de auto, vaak met de ramen open . . . en geregeld werden verbaasde blikken mijn deel. . .

In 2004 zag ik Rabi plots op North Sea Jazz. Zijn muziek was verjazzd en vervreemd met een wel heel bijzondere combinatie in de begeleidingsband: contrabass en mondharmonica! Als perfomance ‘an sich’ wel erg interessant maar toch heeft die cd me nooit zo gepakt als zijn Roots & Sprouts.

Afgelopen weekend was het World Culture Festival in Maastricht, maar ik had natuurlijk weer allemaal andere dingen te doen. Zondagmorgen toch nog even naar de flyer gekeken, die ik de week van te voren bij café Zuid in Maastricht had meegenomen Er zou een Tunesische zangeres zingen die avond in Ainsi. ‘Maar dat wil ik toch niet missen’, zei ik tegen Yolanda, mijn vrouw. Smsje naar kameraad en fotograaf Perry. Altijd leuk om samen met Schrijvers iets te ondernemen! Wij (mét zijn dochter Eva) naar de Ainsi. Wisten wij veel . . .We bekijken met een wijntje erbij een foto-expo en zitten even later op de eerste rij bij Khalia Benali die liederen zingt van de grootste Arabische diva ever: Oum Kalthoum. . . poef! Perry kende de muziek van jaren geleden!
Het werd een avond om nooit te vergeten. We werden ondergedompeld in Arabische sferen; Oosterse geuren omringden ons in een zaal vol genietende kenners van het genre. In trance gebracht door de magische uitstraling van deze prachtige zangeres luisterden we naar fantastische liederen, begeleid door de magistrale ud-speler Moufadhel Adhoum, zeer subtiel aangevuld met contabas en Marokkaanse percussie.

Het kon niet anders. Ik moest de volgende dag een bericht sturen naar Khalia Benali, in mijn beste Arabisch: ‘Me and my friend really enjoyed your performance in Maastricht last Sunday. It’s a privilege to be a part of the warm and embracing environment you create.’

12 november 2010 in opdracht van Regiobranding Zuid-Limburg