45. Let it snow!
Opeens ontstaat er in mijn hoofd een vreemde link tussen oost en west. Afgelopen twee weken was ik voor een ‘handelsmissie’ in China. Op uitnodiging van de DutchDFA presenteerden we daar werk van buro Marcel van der Heyden met als thema ‘Design for Daily Life’. Het speelde zich allemaal af in een prachtig Pavilioen ontworpen door Maurer United Architects. Wat me meteen opviel is dat er overal kerstmuziek gespeeld werd . . . rare jongens die Chinesen. Groots versierde winkels met bizar uitgedoste kerststallen in mega formaat; met mega kerstballen en heel veel gekleurde lampjes en slingers. In het hotel in Hong Kong klonk de hele dag ‘We wish you a merry Christmas’, ‘Jingle Bells’ en allerlei andere Amerikaanse kerstdeuntjes uitgevoerd door een afgrijselijk orgel; op de gangen, in het restaurant, de lobby én in de lift. En dat terwijl het buiten 26 graden was en ik zelf helemaal nog niet in kerststemming verkeerde.
Het was overigens een fantastisch avontuur daar in China. Eerst een week in Hong Kong alwaar de ‘Business of Design Week’ werd gehouden. Veel mensen leren kennen die al jaren regelmatig in China komen daar ook zaken doen. Daarna naar Guangzhou waar ik zelf deelnam aan de Guangzhou Design Week en nog meer andere Nederlanders leerde kennen die daar al jaren wonen en werken en ‘nooit meer terug’ willen naar Nederland. En natuurlijk kenden ze elkaar allemaal. Dat bleek wel toen we na een drukke beursdag en na een fantastische maaltijd (in alweer een van die grote restaurants) naar de kroeg gingen om wat na te borrelen. Het eten aldaar is overigens erg bijzonder; super vers vlees, vis en groenten meestal gestoomd en dus erg licht en smaakvol, hierop volgt dan de soep . . . en als allerlaatste de rijst en nudels . . . voor het afvullen van de gaatjes, als je daar nog plaats voor hebt tenminste! In de daaropvolgende luidruchtige kroeg was de groep Nederlanders plots verdubbeld en werd het een écht Nederlands feestje met écht Belgisch bier; want Hoegaarden is in China gewoon uit de tap te krijgen!
De Chinezen waren overigens doorgaans erg vriendelijk en goed gemutst. Er hing een soort opgeluchte, vriendelijke sfeer. Als je na heel veel handen en voeten werk duidelijk had gemaakt wat je vraag was, toonden ze zich heel behulpzaam en bleken vol met grapjes. Zeker de taxichauffeurs, die, denk ik, vooral opgelucht waren als je begrip kon op brengen dat zijzelf ook de weg niet altijd wisten in de wirwar van straten en steegjes in een stad met meer de 12 miljoen (!) inwoners. Ze kwamen lekker los als ik door de taxi heen schreeuwde welke richting ze volgens míj moesten nemen!
Ik ben ondertussen alweer een week terug uit China. Sinds ik met mijn dochter de kerstboom heb opgezet en zij één speciale kerstbal tot haar favoriet heeft gebombardeerd, komt bij mij het kerstgevoel langzaam terug. De betreffende kerstbal overigens is minimaal vijftig jaar oud en hing vroeger al in mijn ouderlijk huis in de boom. De bal is nogal groot met versieringen uit de jaren vijftig. Hij had zo in Hong Kong in de boom erbij kunnen hangen!
Met zo’n miljard extra kerstvierders erbij is het dus dubbel feest dit jaar met kerstmis; ‘Let it snow’!
20 december 2010 in opdracht van Regiobranding Zuid-Limburg