25. Volle glazen
De culturele lente in Heerlen is reeds vele malen bejubeld. Maar wat is er nu werkelijk aantoonbaar veranderd in de stad? En betekent die verandering ook verbetering?
De gemeente Heerlen heeft de afgelopen jaren stevig geïnvesteerd in de podia : 84 miljoen wel te verstaan . . . je zou dus kunnen concluderen dat de 72 miljoen van de verkoop van Essent hiervoor gebruikt is . . . Symbolisch is dus energie omgezet naar cultuur . . . dat is mooi! Maar wat zegt dat over het aanbod en met name de kwaliteit van het aanbod? En . . . is er überhaupt vraag naar al dit culturele aanbod?
Het aanbod is zeer divers en wordt absoluut gewaardeerd door zowel bewoners als externe bezoekers. Uit onlangs gepubliceerde cijfers blijkt dat er duidelijk een groei is van de culturele consumptie: méér dan een miljoen bezoekers voor verschillende culturele evenemeneten en diverse instellingen in Heerlen in de afgelopen anderhalf jaar.
Daarnaast is het natuurlijk ook een middel om jezelf als stad in de kijker te zetten. Wat dat betreft is Heerlen op de goede weg. Denk hierbij met name aan Schunck*, Parkstad Limburg Theaters, Cultura Nova en de Nieuwe Nor. Alle hebben ze de afgelopen jaren een enorme professionalisering doorgemaakt . . . niet alleen facilitair (gebouwen, podia, expositieruimtes) maar ook qua programmering en communicatie. De afstemming van de programmering ten opzichte van elkaar functioneert zo goed dat er nu ook structureel samengewerkt gaat worden met Maastricht. De volgende uitdaging wordt nu dus het produceren van cultuur zodat we ons product ook kunnen exporteren!
Op deze manier levert de culturele lente in Heerlen wellicht een zeer belangrijke bijdrage aan de daadwerkelijke en o zo essentiële eensgezindheid in Zuid-Limburg. Zoals onlangs geconstateerd in Dagblad de Limburger: ‘Maastricht heeft een succesvol Heerlen nodig’. . . nou graag! Als wij ons als regio in de kijker willen spelen, moeten we als één partij naar voren treden.
Alleen zo kunnen we ons ook internationaal profileren. Dat die noodzaak er is zal duidelijk zijn . . . en ik denk dat de cultuurverschillen de zaak alleen maar aantrekkelijker maken als we maar de juiste invalshoek kiezen. Dus dat gedoe met die halfvolle en halflege glazen wil ik nu meteen aftoepen: vanaf vandaag geeft het in Limburg enkel nog volle glazen!
Ook stel ik voor om jaarlijks een feestdag in het leven te roepen waarop we de resultaten van onze culturele samenwerking met zijn allen vieren. Ik weet het zeker: ‘De dag van de Volle Glazen’ gaat het helemaal worden!