Een onderzoek, samen met het culturele veld in Heerlen en Parkstad, naar de kwaliteiten en identiteiten die het wezen vormen van de spreekwoorde-lijke Culturele Lente, op basis waarvan aanbevelingen gedaan kunnen worden voor de verdere ontwikkeling van de culturele infrastructuur, mede in het licht van de ambities van VIA2018. In deel 1 worden antwoorden geformuleerd op vragen als ‘Wat is Culturele lente?’, ‘Wanneer is de Culturele lente ontstaan?’, ‘Waarom heeft het zich in Heerlen en Parkstad en juist op dit tijdstip kunnen

ontwikkelen?’ en ‘Welke culturele dynamo’s zijn daarin te identificeren?’. Dat gebeurt aan de hand van een historische terugblik. Doel is beter zicht te krijgen op mythe en waarheid ten aanzien van de opwaartse ontwikkeling van Parkstad en de rol van cultuur daarin. Allereerst wordt Parkstad gepositioneerd en wordt de bepalende rol van de geografie (en geologie) in de ontwikkelcyclus van de Mijnstreek verkend. Daarna wordt gekeken naar de specifieke trends in het cultuuraanbod, gevolgd door de trends in de culturele vraag, het

publiek. De investeringen in cultuur worden in perspectief gezet van de maatschappelijke betekenis van cultuur. Uit het geheel aan ontwikkelingen blijkt de culturele lente. In deel 2 wordt een analyse gegeven van de kwaliteiten en identiteiten van het culturele veld. Besef van de onvervreemdbare kwaliteiten en identiteiten zijn nodig om als basis te kunnen dienen voor de verdere ontwikkeling van de culturele infrastructuur en een sterkere profilering, mede in het licht van grootschalige manifestaties zoals Mijnen2015, VIA2018, IBA2020.